Od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.

W 1866 roku wieś nie istniała, w folwarku mieszkało 19 osób. Według powszechnego spisu ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 77 osób, 74 było wyznania rzymskokatolickiego a 3 prawosławnego. Jednocześnie 17 mieszkańców zadeklarowało polską a 60 białoruską przynależność narodową. Było tu 12 budynków mieszkalnych. W 1931 w majątku w 7 domach zamieszkiwało 59 osób, oraz 15 w 2 domach na częściowo rozparcelowanych działkach. W 2009 roku we wsi mieszkały 334 osoby.

Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Olkowiczach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Ilii i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Olkowiczach. left|thumb|240px|Dwór przed 1939 rokiem left|thumb|240px|Salon (przed 1918 rokiem)

Nieistniejący dwór W latach 1890–1900 Józef Bohdanowicz zbudował tu dwór o architekturze nawiązującej do klasycyzmu. Był to dziewięcioosiowy dom wzniesiony na planie czworokąta. Był przykryty dwuspadowym dachem gontowym. Miał parterowe skrzydła, a trójosiowa część środkowa była piętrowa. Przed nią był portyk w wielkim porządku o czterech kolumnach podtrzymujących trójkątny szczyt z herbem rodzinnym. Od strony ogrodowej za domem był taras, a nad nim – balkon.

Dwór miał układ dwutraktowy. Wielki salon zajmował całą szerokość domu.