Muzyka Marcin Stańczyk jest twórcą idei podźwięków („aftersounds”) inspirowanej optycznym zjawiskiem „powidoków” eksplorowanym w latach 40. przez Władysława Strzemińskiego. W przypadku podźwięków, źródłami muzyki są nie tylko morfologiczne „odbicia” dźwięku, rozmaite „szumy, rezonanse i echa”Marta Tabakiernik, Marcin Stańczyk’s Afterimages and Aftersounds – Reflections and Self-Reflections, „Musicology Today” nr 12, 2015, s. 137–146.. Muzyka wynika także z psychologicznych aspektów słuchania i widzenia, jako coś, czego jeszcze nie ma, ale będzie za chwilę, co poprzedza dźwięk lub pozostało po dźwięku.
Stańczyk jest również autorem koncepcji musique acousmatique instrumentaleAnna Wójcikowska, J'entends parfois une voix quiète d'absente... Akuzmatyczna muzyka instrumentalna Marcina Stańczyka, w: Formuły i harmonie. Księga jubileuszowa profesor Marty Szoki, Łódź 2025, s. 221-244.Jan Topolski, tekst do bookletu albumu Mosaïque, wyd. KAIROS https://www.kairos-music.com/sites/default/files/downloads/0015108KAI_stanczyk_iTunesBooklet_FIN.pdf?fbclid=IwAR1iR0tO7ezcMWHM_sUjVgpVA9afKyQhpkDaXuHwBfgTZW416GNGLPfUwnE.Jan Topolski, Otwieranie formy, uwalnianie energii, “Ruch Muzyczny”, nr 12/2012, s. 23., definiowanej jako „muzyka akustyczna, którą można percypować jak elektroniczną muzykę akuzmatyczną, tzn.