Karol Wojciech Kumuniecki vel Karol Adalbert Komuniecki (ur. 23 października 1894 w Żywcu, zm. 25 stycznia 1943 w KL Auschwitz) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Karol Kumuniecki urodził się w Żywcu, w rodzinie Antoniego i Marii z Błaszczyńskich. Był bratem Michała (1896–1940), legionisty, architekta, porucznika rezerwy, zamordowanego w Katyniu. Jego szwagier kapitan Aleksander Żebrowski (1893–1940) także został zamordowany w Katyniu.
W latach 1910–1913 należał do Związku Walki Czynnej, a następnie od 23 lutego 1913 roku do 4 sierpnia 1914 roku do Związku Strzeleckiego. W czasie I wojny światowej Karol walczył w Legionach Polskich. Pełnił służbę w 1 pułku piechoty, a następnie w c. i k. Komendzie Legionów Polskich i 3 pułku piechoty. 1 maja 1916 roku został mianowany chorążym piechoty. W czasie walk dostał się do rosyjskiej niewoli.