Erich Emil Feldmann (ur. 17 maja 1893 w Elberfeld, zm. 19 września 1978 w Bonn) – niemiecki historyk filozofii i pedagog. Jest uważany za twórcę niemieckiej nauki o komunikacji.
Życiorys Erich Feldmann urodził się w rodzinie właściciela fabryki Emila Feldmanna. W latach 1911–1914 studiował na Uniwersytecie w Bonn filozofię, pedagogikę, psychologię, historię i filologię. W 1919 napisał pod kierunkiem Adolfa Dyroffa i obronił na Uniwersytecie w Bonn doktorat z dziedziny historii filozofii na temat Josepha NeuhäuseraChristian Tilitzki, Die deutsche Universitätsphilosophie in der Weimarer Republik und im Dritten Reich. Band 1. Akademie-Verlag, Berlin 2002, s. 199. Od 1922 do 1924 roku był wykładowcą w Niemieckim Instytucie Pedagogiki Naukowej w Münster. Od maja 1925 Feldmann stał na czele Instytutu Pedagogicznego w Moguncji i był w nim profesorem pedagogiki. Od 1929 roku był tzw. privatdozentem na Uniwersytecie w Bonn. W 1932 roku założył instytut edukacji międzynarodowej w Moguncji. W grudniu 1933 Instytut Pedagogiczny w Moguncji został rozwiązany przez rząd narodowo-socjalistyczny, a Feldmann został przeniesiony w stan spoczynku.