Nieznaczne domieszki tworzą tu jodła pospolita i klon jawor, a wyjątkowo również klon pospolity i jarzębina. Jedynie na niewielkich skrawkach terenu, ściśle u podnóży wierzchołkowego urwiska skalnego, występują fragmenty lipowo-jaworowych lasów rumowiskowych. Na szczytowym wypłaszczeniu znajdują się naturalne stanowiska dębu i jesionu wyniosłego. Lasy w granicach obszaru chronionego zachowały naturalną, zróżnicowaną strukturę wiekową drzew z dużą liczbą starych osobników (najgrubszy buk ma obwód 442 cm w pierśnicy)Według portalu pralesy.sk . oraz z wielką ilością martwego drewna w różnym stadium rozkładu. W północnej części rezerwatu widoczne są stare wiatrołomy, a także ślady lokalnych pożarów wywołanych uderzeniami piorunów. Znajdziemy tu liczne gatunki grzybów, a także bezkręgowców, których występowanie związane jest z pierwotnymi lasami, niezmienionymi gospodarką człowieka.
Przypisy
Bibliografia Barański Mirosław J.: Na Biały Kamień, w: „Gazeta Górska” R. XXV, nr 4 (100), jesień 2017, s. 20–25. Jasík Marián, Polák Pavol: Pralesy CHKO Ponitrie, w: „Krásy Slovenska” R. 90, nr 5-6/2013, s. 22–25. Králik Ivan, Školna Peter, Štrba Ján i in.: Kremnické vrchy. Vtáčnik. Turistický sprievodca ČSSR, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1989. Vtáčnik. Horná Nitra. Turistická mapa 1 : 50 000, wydanie 4, VKÚ Harmanec, 2010, . O rezerwacie na enviroportal.sk
Biely kameň, Rezerwat przyrody