Owoce mango dotarły do trzynastu kolonii w XVII wieku – ze względu na długą drogę transportu wymagały konserwacji, kiszenia. Pod wpływem tego faktu inne owoce poddawane kiszeniu również przyjęły w języku angielskim nazwę mango, w szczególności papryki. Od XVIII wieku słowo mango zaczęło funkcjonować także jako czasownik znaczący „kisić”.

Uprawa thumb|Mirpur Khas (Sindh, Pakistan) słynie z mango Sindhri

thumb|upright|Zbliżenie na kwiatostan i niedojrzałe owoce mango ‘Alphonso’; taluk Devgad, Maharasztra, Indie Mango były uprawiane w Azji Południowej przez tysiące lat; do Azji Południowo-Wschodniej dotarły między V a IV wiekiem p.n.e. Do X wieku n.e. rozpowszechniły się we Wschodniej Afryce. XIV-wieczny marokański podróżnik Ibn Battuta wspomniał o uprawie tych drzew w Mogadiszu. W XIV wieku dotarły na Filipiny. Następnie uprawy mango zostały rozpowszechnione w Brazylii, na Bermudach, Karaibach i Meksyku.

Mango uprawiane jest obecnie w większości regionów wolnych od przymrozków, w strefach tropikalnych i subtropikalnych;