Na miejscu zostało niewielu robotników, zatrudnionych głównie w Dienstelle. Zimą 1944/1945 roku obóz był wykorzystywany jeszcze jako miejsce odpoczynku więźniów podczas ewakuacji z innych kacetów. W formie szczątkowej funkcjonował do wyzwolenia, w lutym 1945 roku. Był jednym z najdłużej istniejących obozów pracy przymusowej na tym terenie.
Zobacz też Lista obozów niemieckich (1933–1945)
Przypisy
Bibliografia
B. Cybulski, Żydzi polscy w prowincji górnośląskiej w okresie II wojny światowej, w: Śląski Kwartalnik Historyczny „Sobótka”, 1989-1, s. 137-150. W. Gruner, Juden bauen die "Strassen des Führers": Zwangsarbeit und Zwangsarbeitslager für nichtdeutsche Juden im Altreich 1940 bis 1943/44, w: Zeitschrift für Geschichtswissenschaft, 1996, s. 789-808. R. Kaczmarek, Organizacja Todt w Rzeszy Niemieckiej i na Śląsku w latach 1933-1945, w: Szkice Archiwalno-Historyczne nr 5, Katowice 2009, s. 25 J. Molenda, Obozy jenieckie i podobozy pracy w latach okupacji hitlerowskiej w rejencji katowickiej, w: Obozy pracy przymusowej na Górnym Śląsku, red. Andrzej Topola, Katowice 1994, s. 11-26. S. Senft, H. Więcek, Obozy niemieckie na obszarze Śląskiego Okręgu Wehrmachtu 1939-1945, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk, 1972. K. Świerkosz, Żydzi w obozach hitlerowskich na Śląsku Opolskim podczas II wojny światowej w: 45.