Sieć stacji radarowych rozstawionych wzdłuż południowych i wschodnich wybrzeży, zwanych stacjami CH (Chain Home), umożliwiała wczesne ostrzeżenie przed Niemcami, gdy zbliżali się do Wielkiej Brytanii. Jeśli radar był odsunięty od brytyjskiego wybrzeża nie mógł wykryć samolotów, gdy znajdowały się w głębi lądu. Chociaż sieć stacji Chain Home Low została zbudowana w celu wykrywania nalotów na wysokości poniżej 305 metrów (1000 stóp), radar mógł nadal mieć problemy z wykryciem nisko lecącego samolotu. Dodatkowe informacje dostarczali zatem członkowie Royal Observer Corps (ROC), którzy obserwując na niebie nadlatujące niemieckie samoloty zgłaszali to zwierzchnikom.
Informacje o napływających nalotach przekazywano do Filter Room (ściśle tajna część RAF Fighter Command) w Bentley Priory, centralnym ośrodku systemu Dowdinga. Po ustaleniu kierunku nalotu informacje były przesyłane do kwatery głównej „Grupy”. Stamtąd były wysyłane do Stacji Sektorowych, które alarmowały alianckich pilotów. Stacje sektorowe otrzymywały zaktualizowane informacje, gdy tylko stały się dostępne i wykorzystywały radio do naprowadzania pilotów już w powietrzu.