Miąższ gąbczasto-skórzasty o grubości 0,5–1 mm i barwie od rudawocynamonowej do umbrowocynamonowej. Hymenofor rurkowaty, zwykle kilkuwarstwowy. Rurki o długości 2–12 mm, proste lub skośne. W tym drugim przypadku ich zewnętrzne części są całkowicie lub częściowo otwarte i odsłaniają cynamonową stronę wewnętrzną, pokrytą szarym nalotem. Młode rurki mają ostrza gładkie z białym nalotem, starsze są w różnym stopniu ząbkowane lub porozrywane i ciemniejsze – umbrowocynamonowe, brunatne lub rude. Pory nieregularne, o średnicy 0,2–0,7 mm, wyjątkowo do 1 mm. Na 1 mm mieści się ich 2–3.
Cechy mikroskopijne System strzępkowy dimityczny. Strzępki generatywne cienkościenne, przejrzyste i bezbarwne, o średnicy 2–3.5 μm, przy podłożu nieco grubościenne i bladożółte. Strzępki szkieletowe żółte do rdzawobrązowych, grubościenne, o średnicy 3–5 μm, z wyraźnym światłem. Szczecinki dwojakiego rodzaju. W tramie zwężające się ku końcowi i ostro zakończone, grubościenne, proste, często z zagiętą podstawą, w dolnej części ciemnobrązowe, w górnej jasnożółtawe. Występują w rozproszeniu na granicy tramy i nie zawsze są łatwe do znalezienia. Mają długość 40–120 μm i szerokość 5–12 μm. Szczecinki hymenialne występują bardzo licznie, są grubościenne, szydłowate, ciemnobrązowe.