Konstancja Swinarska (ur. 3 kwietnia 1892 w Rogoźnie, zm. 21 kwietnia 1982 w Poznaniu) – polska pedagog, geograf, założycielka i organizatorka szkół.
Życiorys Urodziła się w rodzinie ziemiańskiej, jako dziesiąte dziecko Wacława Swinarskiego i Konstancji z Łubieńskich. W domu odebrała silne wychowanie patriotyczne i narodowe. Przechowywała w domu liczne pamiątki powstańcze. Od wczesnego wieku zdradzała zdolności pedagogiczne. W szkole (zabór pruski) uczyła rówieśnice języka polskiego, religii i historii Polski. Uczyła się prywatnie w Rogoźnie oraz uczęszczała do tzw. Wyższej Szkoły Dziewcząt tamże. W 1911 skończyła naukę w Seminarium Nauczycielskim Sióstr Urszulanek we Wrocławiu. Zdała też egzamin nauczycielski. Zdawała eksternistyczną maturę przed Państwową Komisją Gimnazjum Realnego w Bydgoszczy. Studiowała w latach 1914–1920 (Wrocław i Berlin) geografię i geologię oraz dodatkowo język francuski i język angielski. 26 września 1918 uzyskała stopień naukowy doktora fakultetu filozoficznego na Uniwersytecie Wrocławskim (dysertacja: Pradolina Notecko-Warciańska)Maria Czekańska, Konstancja Swinarska, [w:] Przewodnik Katolicki, nr 6/1983, s. 6..