Sportowy i Turystyczny nr 10(300)/2016, s.48-49, ISSN 1231-9139.
Był projektantem wnętrz lokali usługowych oraz handlowych na terenie Poznania, m.in.: ekspozytury banku PEKAO (Stary Rynek 82), salonu kosmetycznego w Okrąglaku (VII piętro), czy przebudowy kina „Muza” wraz z projektem neonu (1964). Projektował też meble, opakowania, zabawki, lampy, użytkując modne podówczas tworzywa sztuczne i wiklinę.
Od 1965, kiedy Maria uzyskała uprawnienia do prac artystycznych, Kulmowie poświęcili się wyłącznie projektowaniu biżuterii. W początkowym okresie, do 1976 tworzyli głównie w miedzi. Ta biżuteria ma płaski, geometryczny kształt, bywa urozmaicana drobnymi wisiorkami z łańcuszków, kuleczek i spirali. Powierzchnia jest zdobiona fakturowaniem i patynami, kolorystyka jest niekiedy wzbogacana żywicami syntetycznymi. Formy dekorowane są kamieniami półszlachetnymi, bursztynem, ale także drewnem i otoczakami. Z tego okresu pochodzi również kolekcja wisiorów i klipsów z tworzyw sztucznych w kontrastujących kolorach czerni i bieli. Od 1976 artyści skupili się na srebrze. Formy nabrały przestrzennego charakteru, pojawiły się kompozycje ażurowe z giętkich drutów, linie stały się płynne i asymetryczne. Oprócz kamieni półszlachetnych i bursztynu wykorzystywana była masa perłowa, czasem stosowano emalie.