Zmobilizowany przed niemiecką i radziecką napaścią na Polskę, Paweł Goldstein został ordynatorem szpitala polowego Wojska Polskiego w Chełmie. Po zajęciu miasta przez wojska niemieckie pozostał w szpitalu jako szef oddziału chirurgicznego. W 1940 zdołał przedostać się przez granicę niemiecko–radziecką i znalazł się w okupowanym przez ZSRR Łucku, gdzie również został szefem chirurgii miejscowego szpitala, a po niemieckiej napaści na ZSRR kierował wydzieloną w nim częścią przeznaczoną dla radzieckich jeńców wojennych. W Łucku dołączył do niego syn Jan Goldstein, również chirurg. Wkrótce potem jednak Paweł Goldstein zaraził się tyfusem plamistym od jednego z pacjentów i zmarł 24 stycznia 1942.

Odznaczenia Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Przypisy

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu we Fryburgu Bryzgowijskim Kategoria:Polscy neurochirurdzy Kategoria:Członkowie Bratniej Pomocy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Lekarze Szpitala Starozakonnych w Warszawie Kategoria:Majorowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Zmarli na tyfus plamisty Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1942