Postanowili założyć zespół, Stray Cats, który postawił sobie za cel odnowę stylu rockabilly. Muzycy świadomie chcieli zrobić coś innego i być inni od pozostałych zespołów. Wyrazem tego była rezygnacja podczas występów z tradycyjnego ustawienia perkusji z tyłu, a pozostałych muzyków z przodu. Slim Jim Phantom grał na perkusji stojąc, co było częstą praktyką w latach 50. Używał niewielkiego zestawu, ograniczonego do bębna, werbla i talerzy, wprowadzając przy tym elementy osobistego show. Taka postawa stanowiła też z jego strony rodzaj protestu przeciwko tym perkusistom, którzy stosowali rozbudowane zestawy perkusyjne, zajmujące jedną czwartą sceny. Zespół zadebiutował w klubach Nowego Jorku i okolic wykonując utwory rock and rollowe oraz własne kompozycje (głównie autorstwa Setzera), wzorowane na utworach takich wykonawców jak: Eddie Cochran, Carl Perkins, Gene Vincent i Buddy Holly. Zniechęcony chłodnym przyjęciem przeprowadził się w 1980 roku do Londynu. Tam klimat dla odradzającego się rockabilly był bardziej sprzyjający. Zespół dał serię koncertów w Londynie, a w 1981 roku wydał debiutancki album, Stray Cats. Spotkał się on z pozytywnym przyjęciem, co skłoniło muzyków do nagrania kolejnego albumu. Ten jednak został przyjęty chłodniej, wskutek czego zespół zdecydował się na powrót do Stanów Zjednoczonych.