kormoran), jednakże w październiku 1901 roku zmieniono ją na „Kondor” (Кондор, pol. kondor), zamieniając z mniej zaawansowanym niszczycielem Zakładów Iżorskich, aby stworzyć pozory, że pierwszy ukończono okręt pochodzący z państwowej stoczni (). W październiku 1901 roku też rozpoczęto jego , trwające do lata kolejnego roku. 9/22 marca 1902 roku ostatecznie niszczyciel przemianowano na „Rieszytielnyj” (Решительный, pol. zdecydowany), po zmianie schematu nazewnictwa niszczycieli i rezygnacji z nazw ptaków. W lipcu 1902 roku przeprowadzono próby prędkości, a w czerwcu 1903 roku niszczyciel został formalnie odebrany przez skarb cesarski.
Opis
Okręt był niewielkim, czterokominowym niszczycielem z taranowym dziobem. Długość całkowita wykonanego ze kadłuba wynosiła 57,91 metra, szerokość 5,64 metra i zanurzenie 2,29 metra. Wyporność normalna wynosiła 240 ton, a pełna 258 ton. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 3800 KM, poruszające dwie śruby, do których parę dostarczało osiem kotłów Yarrow. Na próbach „Rieszytielnyj” osiągnął maksymalną prędkość średnią 25,75 węzła, nie osiągając prędkości kontraktowej 26,5 węzła. Pełny zapas węgla wynosił 60 ton.