Główny korpus budynku składał się z trzech piętrowych segmentów i parterowych łączników między nimi. Na całej długości centralnego segmentu wybudowano czterokolumnowy portyk toskański. Dach tej części miał kształt trzystopniowej piramidy zwieńczonej obeliskiem z zegarem, nadając mu charakter bardziej świątyni niż domu mieszkalnego. Od strony parku do głównego segmentu przylegał obszerny taras. Łączniki były pięcioosiowe, a dwa boczne, piętrowe pawilony były wzniesione na planie kwadratu z dachem namiotowym.
Park wokół pałacu miał powierzchnię około 20 ha. Lewa strona parku była starsza i miała regularny charakter, natomiast prawa strona, stworzona w czasach Michała Kleofasa miała charakter ogrodu romantycznego. W oranżerii i ogrodzie botanicznym rosły rzadkie rośliny południowe, m.in. drzewa morelowe i figowe. Wśród wielu pawilonów stał również pawilon chiński. Aleksander Chodźko napisał tak w swym poemacie „Zalesie”: Wszystko tu po kitajsku, nic naszego nie ma. Tylko wierzch kończy Ogińskich emblema. Chińska altana nie przetrwała I wojny światowej, zachowała się jednak jedna ze świątyń greckich, której ruina stoi do dziś.