Tadeusz Boruta (ur. 14 grudnia 1957 w Krakowie) – polski malarz i krytyk sztuki.
Życiorys W latach 1977–1979 studiował na Politechnice Krakowskiej, w latach 1979–1983 w Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie (dyplom uzyskał w pracowniach Stanisława Rodzińskiego i Zbyluta Grzywacza), w latach 1981–1984 w Papieskiej Akademii Teologicznej w KrakowieWiesława Wierzchowska Autoportety, wyd. Agencja Wydawnicza Interster, Warszawa 1991, s. 247.. W czasach studenckich był uczestnikiem duszpasterstwa akademickiego BeczkaPośród armii – Muza w Kościele, w Biuletyn IPN, nr 1–2 (2011), s. 18..
W swoim malarstwie często podejmował tematykę religijną, w tym pasyjną. W latach 80. uczestniczył w ruchu kultury niezależnej. W 1984 otrzymał Nagrodę Komitetu Kultury Niezależnej „Solidarność” na wystawie „Wokół grafiki” w 1985 I Nagrodę podczas I Krajowego Biennale Młodych „Droga i Prawda”, w 1988 Artystyczna Nagrodę Młodych za rok 1987Biografia artystycza: dr Tadeusz Boruta..
Był zaliczany do nurtu tzw. „figuracji krakowskiej”, wystawiał m.in. wspólnie Grzegorzem Bednarskim. W 1996 wykonał polichromię w kościele parafialnym w Lubniu, w 2001 – w kościele parafialnym w Harbutowicach.