Na początku 1944 r. nadano mu tytuł oficera czasu wojny w randze porucznika. W powstaniu warszawskim zajmował się organizowaniem łączności telefonicznej w plutonie łączności Armii Krajowej w batalionie „Iwo”, który był częścią Podobwodu Śródmieście Południowe. Przypuszcza się, że w ramach tej funkcji ściśle współpracował z ośrodkiem łączności K-2, mieszczącym się przy ul. Poznańskiej 12.
16 września 1944 r. poniósł śmierć w czasie wizyty rodzinnej w domu przy ul. ks. Skorupki 14 w wyniku eksplozji bomby lotniczej. Ojciec pogrzebał go w mogile powstańczej, zaś po zakończeniu II wojny światowej brat przeniósł jego szczątki do grobu rodzinnego znajdującego się na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 22-5-25). Andrzej Panufnik poświęcił również pamięci brata „Uwerturę tragiczną”, ułożoną w 1942 r., a w 1946 i 1948 r. udostępnioną drukiem. Mirosław Panufnik został uhonorowany Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami.
Rodzina Był żonaty z Marią z Sulczewskich, z którą miał córkę Ewę, rzeźbiarkę i grafika (ur. 1936).
Przypisy
Linki zewnętrzne Biogram powstańczy Mirosława Panufnika. 1944.pl, [data dostępu 2018-01-14]
Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie