Od 1975 do 1991 była zatrudniona w kierowanej przez Jerzego Myślińskiego Pracowni Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego XIX i XX w., prowadząc badania prasoznawcze, m.in. nad prasą gadzinową. Równolegle od 1973 do 1984 wykładała historię Polski i historię powszechną XIX i XX w. w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej, a w latach 1976–1984 stale współpracowała z działem historii najnowszej Polski miesięcznika „Więź”.

Od 1985 przebywała w ramach bezpłatnego urlopu na stypendium w Stanach Zjednoczonych, gdzie zainteresowała się relacjami polsko-amerykańskimi w czasie II wojny światowej. Pracowała jako wolontariusz dla Amerykańskiego Czerwonego Krzyża. Ukończyła dwuletni program językowy w . W 1990 prowadziła wykłady z historii Polski dla członków amerykańskiego Korpusu Pokoju.

Po powrocie na stałe do Polski w 1993 pracowała do 2008 jako tłumacz dla Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. W 1995 założyła własną firmę translatorską i została ponownie uczestniczką posiedzeń Pracowni Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej IH PAN, kierowanej przez Piotra Łossowskiego. W 2006 po raz kolejny przebywała w Stanach Zjednoczonych, zbierając materiały do monografii, do której napisania zainspirował ją poznany w Waszyngtonie Jan Karski.