Leopold ze Szlezwika-Holsztynu-Sonderburga-Wiesenburga (ur. 7 października 1674 w Brzegu, zm. 4 marca 1744 w Wiedniu) – syn Fryderyka ze Szlezwiku-Holsztyna-Sondenburga-Wiesenburga i Karoliny Piastówny, księżniczki legnicko-brzeskiej, ostatniej przedstawicielki dynastii Piastów.
Życiorys Książęca rodzina ze Schleswig-Holstein-Sonderburg-Wiesenburg była młodszą linią dynastii Oldenburgów. Ich rodową siedzibą stanowił zamek , od którego przyjęli nazwę. Ojciec Leopolda, ks. Fryderyk ze Szlezwiku-Holsztyna-Sondenburga-Wiesenburga (1651–1724), pułkownik kirasjerów w cesarskiej armii i od 1689 feldmarszałek, nie posiadał suwerennych ziem, miał jedynie prawo dziedziczne do księstwa Szlezwiku i Holsztynu. Gdy w sierpniu 1680 r. doszło do całkowitej separacji małżeńskiej między Fryderykiem i Karoliną, opiekę nad małoletnim Leopoldem przyznano FryderykowiJasiński K., Rodowód Piastów śląskich, tom 1, Wrocław 1973, s. 260..
W 1725 r., już po śmierci ojca, Leopold sprzedał rodowy zamek Wiesenburg królowi polskiemu Augustowi II Mocnemu i wraz z rodziną przeniósł się do Wiednia, gdzie na dworze cesarza Karola VI Habsburga pełnił funkcję tajnego doradcy. Zmarł w Wiedniu i został pochowany w tamtejszej katedrze św. Szczepana.