Bruno pozostawił rozstrzygnięcie sporu cesarzowi, który nieoczekiwanie wskazał innego kandydata, byłego rywala Brunona do tronu kolońskiego, Lotara z Hochstaden. Sprzeciwił się temu papież Celestyn III, który nakazał Brunonowi wyświęcenie Alberta z Louvain i ekskomunikowanie Lotara. Co prawda czynności tych dokonał arcybiskup Reims Wilhelm, ale cesarz wystąpił przeciwko Brunonowi m.in. blokując Ren. Doszło do konfliktu zbrojnego, w którym Bruno wraz ze swymi sojusznikami (przede wszystkim wspomagającymi Alberta z Louvain książętami Brabancji) pokonał sprzymierzeńców cesarskich. Efektem tych zmagań było umocnienie pozycji hrabiów Bergu w Nadrenii i wyeliminowanie na pewien czas hrabiów Are-Hochstaden jako ich konkurentów.
Z uwagi jednak na wiek i słabość już w 1193 złożył urząd arcybiskupa i wycofał się do związanego ze swoją rodziną klasztoru Altenberg, gdzie spędził ostatni okres życia i został pochowany. Zapewnił jednak następstwo po sobie swemu bratankowi Adolfowi z Alteny. Swoją karierę Bruno zawdzięczał wpływom swojej rodziny w Kolonii i podczas sprawowania swych urzędów uczynił wiele, aby wpływy te utrzymać i umocnić.
Przypisy
Kategoria:Biskupi i arcybiskupi kolońscy Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Nieznana data śmierci