Dalsze losy W latach 1960–1966 i 1980–2002 był wykładowcą w katedrze lekkoatletyki na Narodowej Akademii Sportowej im. Wasiła Lewskiego, a w latach 1995–1998 był kierownikiem tej katedry. W latach 1971–1987 był prowadzącym programu „Byrzi, smeli, sryczni” (bułg. Бързи, смели, сръчни), emitowanego w Bułgarskiej Telewizji Narodowej. W latach 1982–1986 był trenerem kadry narodowej sprinterów. W 1994 odpowiadał za przygotowanie kondycyjne piłkarskiej reprezentacji Bułgarii, która zajęła 4. miejsce na mistrzostwach świata. Za to osiągnięcie został odznaczony orderem Stara Płanina II stopnia. Zasłużony Trener Bułgarii; przygotował 12 zasłużonych mistrzów sportu, 123 mistrzów Bułgarii i 7 rekordzistów Bułgarii, nie tylko w sprintach oraz biegach z przeszkodami, ale też w biegach średniodystansowych. Wydał ponad 200 publikacji, był promotorem 9 doktoratów. Został również odznaczony złotym, srebrnym i brązowym Narodowym Orderem Pracy oraz medalem 1300-lecia Bułgarii.
Ostatnie lata życia spędził w Prawcu. Zmarł 7 lipca 2009 w Sofii.