populacje z południa zasięgu na zimę migrują na północ do Demokratycznej Republika Konga, Tanzanii, Ugandy i Kenii. Proponowany podgatunek centralis (południowe wybrzeże Jeziora Wiktorii) został zsynonimizowany z podgatunkiem nominatywnym, a ogilviei (Malawi) z podgatunkiem pallidiventris.
Morfologia Wygląd Szare upierzenie głowy, przechodzące w bielsze na gardle i policzkach. Dziób czerwony. Brzuch pomarańczowy. Tył czarny. Lotki lazurowe. Wymiary średnie Długość – 22 cm Masa ciała – 35–61 g, samce średnio 42 g, samice 43 g
Ekologia 200px|mały|lewo|Jaja z kolekcji muzealnej Biotop Zarośla suchych sawann. Brzegi lasów w szczególności w pobliżu rzek. Rozród Składa 3–4 jaja w tunelu (o długości do 1 m) wykopanym w brzegu rzeki, wąwozu lub termitiery. Pożywienie Głównie owady, zwłaszcza prostoskrzydłe (Orthoptera) – w tym szarańcza, świerszcze czy turkuciowate.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje łowca szarogłowego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity do dość pospolitego.