W 1988 po raz pierwszy zagrał w reprezentacji w rugby siedmioosobowym i związany z nią był przez siedemnaście sezonów, także jako kapitan. Wśród sukcesów w tym okresie znalazły się dwa złote medale igrzyska Wspólnoty Narodów (w Kuala Lumpur i Manchesterze), udział w trzech pierwszych Pucharach Świata i zwycięstwo w 2001 (podczas turnieju złamał nogę, jednak Nowozelandczycy, wzmocnieni przez Jonah Lomu, triumfowali ostatecznie w zawodach zdobywając po raz pierwszy Melrose Cup) oraz triumfy w pierwszych pięciu sezonach IRB Sevens World Series. Szesnastokrotnie wystąpił w Hong Kong Sevens, został także wybrany do najlepszej siódemki czterdziestolecia tego turnieju.
Sześciokrotnie został zaproszony do gry dla Barbarians. Karierę sportową zakończył z końcem 2004.
Kariera pozasportowa W 1988 roku ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Auckland i pracował w zawodzie przez siedem lat, do czasu gdy rugby otwarto na zawodowstwo.