thumb|upright=1.3|Wielowarstwowy strój dworski XIX-wiecznej lalki w typie ze zbiorów Muzeum Sztuki w Honolulu. Lalki w jūnihitoe eksponowane są od XVII wieku podczas Święta Dziewczynek Kobiecy ubiór reprezentacyjny złożony był z wielu nałożonych na siebie, różnokolorowych, częściowo widocznych szat o bardzo prostym kroju. Kolejne warstwy odzieży dobierano według skomplikowanych reguł estetycznych, zwanych lub , tj. nałożone na siebie odcienie. Szczególną wagę przywiązywano do harmonijnego dopasowania palety barw jūnihitoe do cyklu przemian w przyrodzie, „podkreślając w ten sposób nierozerwalny związek ze światem natury”, jak również cyklu ceremonii, świąt i obrzędów religijnych.
Charakterystyczną cechą japońskich ubiorów wielowarstwowych była ich obszerność i sztywność, maskująca figurę. Kobiety „ginęły w niezwykle grubych strojach, które sprawiały, że wszelkie indywidualne cechy budowy stawały się czymś niewłaściwym i niewidocznym”.
W wiekach X-XI na określenie ceremonialnego stroju kobiecego używano pojęć bądź od dwóch dodatkowych elementów pełnego zestawu szat, tj. – plisowanej tylnej zapaski tworzącej tren oraz – krótkiej szaty przypominającej kamizelkę.