Kieszkowski, Carlo Spampani, architekt włoski, czynny w Polsce w XVIII w., „Biuletyn Historii Sztuki i Kultury”, t. 1, 1932, nr 1, s. 24-35; nr 2, s. 63-72..
Spampani należał do pierwszych i najwybitniejszych architektów wczesnego klasycyzmu na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego. Skupiał się na architekturze rezydencjonalnej, przy czym projektował nie tylko budynki, ale także wystrój wnętrz, dekoracje i założenia parkowe. Pałace i dwory autorstwa Spampaniego ugruntowały rozpowszechnioną później na terenie Wielkiego Księstwa Litewskiego formę szlacheckiego dworu.
Zmarł niespodziewanie 2 marca 1785 w trakcie prac nad pałacem starosty wilejskiego Józefa Paca w Mytach i Różance. Spampani został pochowany w drewnianej cerkwi klasztoru Bazylianów w Ceprze pod Kleckiem. Na polecenie woj. mińskiego Józefa Radziwiłła, wykonawcy testamentu Spampaniego, wileński rzeźbiarz i wieloletni współpracownik Spampaniego – Karol Jelski, ozdobił jego grób portretowym medalionemCarlo Spampani [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLI, 2002, s. 36.