15 lipca 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przydziałem do dowództwa 24 Dywizji Piechoty w Jarosławiu na stanowisko oficera sztabu (etat Sztabu Generalnego). 23 grudnia 1929 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1929–1931. Z dniem 1 września 1931 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcy taktyki ogólnej. 12 marca 1933 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 września 1934 roku został przeniesiony do Gabinetu Wojskowego Prezydenta RP na stanowisko zastępcy szefa gabinetuZbigniew Gnat-Wieteska. Garwolin. Gabinet Wojskowy Prezydenta. Rzeczypospolitej w latach 1926–1939, [w:] Niepodległość i Pamięć, 2006, Tom 13, Numer 1 (22), s. 21.. Od 1936 był dowódcą III batalionu 5 pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. Od lipca 1937 przebywał na półrocznym stażu w rumuńskim 13 pułku piechoty, w styczniu 1938 powrócił do jednostki, a w listopadzie został ponownie powołany do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcy przedmiotu taktyki piechoty. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 roku i 78.