W tym roku wyświęcił ją powtórnie metropolita Transnistrii w jurysdykcji Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego, Wissarion, nadając równocześnie obiektowi sakralnemu nowe wezwanie świętych Wiktora i Wissariona (swoich dwóch patronów – związanych z imieniem zakonnym i świeckim).
Po II wojnie światowej cerkiew decyzją arcybiskupa odeskiego Nikona stała się domową świątynią ordynariuszy eparchii, którzy zamieszkali w sąsiednim domu. W 1957 r. po raz trzeci zmieniono patronów świątyni na świętych Pawła i Natalię. Sześć lat później cerkiew została ponownie zamknięta. Urządzono w niej muzeum ateizmu, a następnie stołówkę. Nieremontowany budynek świątyni popadał w coraz większą ruinę. Kilkakrotnie był niszczony przez pożary, po jednym z nich przekazano go Związkowi Kompozytorów, który przeprowadził remont dawnej cerkwi z przeznaczeniem dla kameralną salę koncertową. Nie zdążył jednak oddać jej do użytku, gdyż podczas pieriestrojki zdecydowano o przywróceniu obiektu do celów kultowych. Cerkiew została 22 grudnia 1989 r. konsekrowana po raz trzeci w historii przez metropolitę odeskiego i chersońskiego Leoncjusza, pod wezwaniem świętych Adriana i Natalii.