Objawy Na wiosnę wzdłuż nerwów liści platanów powstają zielonożółte przebarwienia. Początkowo są słabo widoczne, stopniowo jednak brunatnieją. Plamy stopniowo powiększają się i czernieją, a tkanki liścia w ich obrębie ulegają nekrozie. Plamy tworzą się również na ogonkach liściowych. Silnie porażone liście więdną i przedwcześnie opadają, czasami już pod koniec wiosny lub z początkiem lata. Choroba atakuje także pędy. Na młodych pędach pojawiają się plamy. Gdy obejmą cały jego obwód, pęd powyżej plamy obumiera. Na starych pędach tworzą się zrakowacenia i zniekształcenia.

Epidemiologia Na dolnej stronie obumarłych liści jako saprotrof rozwija się forma płciowa. Wytwarza kuliste, drobne, czarne owocniki typu perytecjum. Powstają w nich dwukomórkowe askospory, które rozprzestrzeniane przez wiatr wiosną dokonują infekcji pierwotnych porażając młode liście i pędy platana. W obrębie plamach na górnej stronie porażonych liści tworzą się acerwulusy wytwarzające bezpłciowo zarodniki konidialne, które rozprzestrzeniają chorobę dokonując infekcji wtórnych. Rozprzestrzeniają się rozbryzgiwane przez krople deszczu padające na liście. Przy optymalnej do ich kiełkowania temperaturze 20 °C. kiełkują już po 6 godzinach. Rozwojowi patogena sprzyja temperatura powietrza 15–16 °C w okresie pękania pąków i pojawiania się nowych pędów.