Po wymuszonej abdykacji sułtana Abdülhamida II (27 kwietnia 1909) młodoturcy polecili mu sprawować przez trzy miesiące kontrolę nad sułtanem internowanym w Salonikach. W czasie wojny włosko-tureckiej uczestniczył w październiku 1911 wraz z Mustafą Kemalem i Enwerem Paszą w obronie Trypolisu.
13 października 1913 został mianowany ambasadorem tureckim w Bułgarii. Funkcję attaché wojskowego w ambasadzie w Sofii pełnił wówczas (1913–1914) Mustafa Kemal. Ali Fethi został odwołany z Sofii 8 grudnia 1917, po wyborze na deputowanego do parlamentu tureckiego z okręgu w Stambule.
Po klęsce Imperium Osmańskiego w I wojnie światowej aresztowany wraz z dwudziestoma deputowanymi i 2 czerwca 1919 zesłany przez Brytyjczyków na Maltę, gdzie był internowany do 30 maja 1921, gdy został uwolniony dzięki zabiegom rządu w Ankarze. Przybył do Ankary 8 sierpnia 1921 i jako deputowany ze Stambułu uzyskał miejsce w obradującym tam Wielkim Zgromadzeniu Narodowym Turcji. Pomiędzy 10 października 1921 a 8 października 1922 pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych. Po zniesieniu sułtanatu (1 listopada 1922) objął 14 sierpnia 1923 funkcję premiera i ministra spraw wewnętrznych, które sprawował do 27 października 1923.