Epidemiologia Zarodniki choroby przenoszone są przez wiatr, ale także przez zakażone kłącze. Prowadzi się badania, czy choroba powoduje ogólnoustrojowe zakażenie rośliny rozprzestrzeniające się z kłączy poprzez tkanki na całą roślinę, czy też zarodniki tylko przylegają do kłączy, a na wiosnę dokonują infekcji młodych pędów. Podczas sezonu wegetacyjnego wytwarzane na liściach i łodygach mięty urediniospory rozprzestrzeniają chorobę dokonując infekcji wtórnych.
Ochrona Doświadczenia wykazały, że 100% skuteczność w niszczeniu patogenu powoduje odkażanie kłączy przed sadzeniem za pomocą gorącej wody. Niesie ono jednak ryzyko uszkodzenia kłączy. Odkażanie siarczanem miedzi dało sprzeczne wyniki. Z dużym powodzeniem do chemicznego zwalczania choroby stosowano profilaktyczne opryskiwanie powierzchni gleby chlorkiem i azotanem niklu oraz wieloma fungicydami organicznymi, w tym dinitroamblami. Doświadczenia wykazały, że najbardziej skuteczne jest opryskiwanie roślin fungicydami, gdy rdza mięty jest na etapie ecjum. Standardowe głębokie przyorywanie resztek pożniwnych jesienią znacznie zmniejsza nasilenie choroby. Prowadzi się badania nad otrzymaniem szczepów odpornych. Jeden z amerykańskich szczepów mięty zielonej (Mentha spicata) jest odporny na co najmniej 15 szczepów Puccinia menthae.
Przypisy
Kategoria:Grzybowe choroby roślin