Zamach na Włodzimierza Lenina – nieudany zamach na Włodzimierza Lenina, dokonany 30 sierpnia 1918 w Moskwie przez Fanny Kapłan.

Okoliczności zamachu thumb|Fanny Kapłan, wykonawczyni zamachu, zdjęcie z 1918 roku. Fanny Kapłan była członkinią 14-osobowej Organizacji Bojowej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów (eserowców), która postawiła sobie za cel likwidowanie najwyższych przywódców bolszewickich. Początkowo Organizacja chciała dokonać zamachu na ludowego komisarza spraw zagranicznych Lwa Trockiego, ale zamach nie został przeprowadzony, albowiem zamachowcom nie udało się ustalić, gdzie będą mogli zaskoczyć Trockiego. W tej sytuacji zdecydowali się zabić Lenina. Pierwsza próba zamachu, 23 sierpnia, nie powiodła się, gdyż egzekutora zawiodły nerwy i nie odważył się strzelać do Lenina przemawiającego w Muzeum Politechnicznym. Grigorij Siemionow, przywódca Organizacji Bojowej wyznaczył nowych zamachowców: robotnika Nowikowa związanego z ruchem anarchistycznym oraz Fanny Kapłan. Kilka dni później Organizacja otrzymała wiadomość, że Lenin 30 sierpnia będzie przemawiał do robotników w południowej części Moskwy.