Około 1860 osadziła siostry miłosierdzia w Środzie, w swych zaś Oleszycach – felicjanki z Krakowa. Opiekowała się siostrami służebniczkami w Jaszkowie w Wielkopolsce, wspierała także inne zgromadzenia oddające się pracom społecznym. Za zasługi na polu działalności charytatywnej generał sióstr miłosierdzia uczynił ją w Paryżu w 1846 członkiem tego zgromadzenia. W 1848 żywiła więźniów politycznych w fortecy poznańskiej. Po wybuchu powstania styczniowego zamieniła pałac w Poznaniu w pracownię, w której przygotowywała odzież. W 1871 była opiekunką jeńców francuskich w Poznaniu. Szczególną troskliwością otaczała inwalidów powstań narodowych, weteranów, wdowy i sieroty po nich. Dla zebrania środków na te cele urządzała w swym pałacu w Poznaniu koncerty, odczyty, wystawy obrazów.
Bibliografia Opracowano na podstawie biogramu autorstwa Stanisława Bodniaka, Działyńska Gryzelda Celestyna, Polski Słownik Biograficzny, T.6, s.75, 1948.
Gryzelda Celestyna Działyńska Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem (zabór pruski) Kategoria:Osoby niosące pomoc dla powstania listopadowego Kategoria:Polscy działacze oświatowi Kategoria:Polscy filantropi Kategoria:Urodzeni w 1804 Gryzelda Celestyna Działyńska Kategoria:Zmarli w 1883