Następnie od 1 stycznia 1930 do 31 marca 1933 roku był dowódcą dywizjonu liniowego, a potem dywizjonu szkolnego 6. pułku lotniczego we Lwowie. Jako major podpułkownik od 1 kwietnia 1933 do 15 lutego 1939 roku był kierownikiem samodzielnego referatu lotniczego w Sztabie Głównym oddziale III i I.
W 1930 roku wystąpił pod pseudonimem „Janusz Halny” w jednym z najchętniej oglądanych w tamtym czasie polskich filmów „Gwiaździsta eskadra”, który był również największą produkcją zrealizowaną w okresie międzywojennym w Polsce.
Pełniąc stanowisko dowódcy dywizjonu szkolnego tej jednostki 2 września 1931 roku powracając z inspekcji do Lwowa-Skniłowa został ranny w biodro w katastrofie lotniczej pod Chodorowem, której samolot uległ krótko po starcie wieczorem, po czym został przewieziony pociągiem do szpitala lwowskiego (ranny został także mjr Adam Paleolog, zastępca dowódcy pułku), gdzie przeszedł operację i jego stan poprawiał się. Był członkiem komitetu redakcyjnego czasopisma „Lot i Obrona Przeciwlotniczo-Gazowa Polski”, organu prasowego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 19 marca 1937 roku. W stopniu podpułkownika od 16 lutego do 17 września 1939 roku był zastępcą dowódcy, kolejno p.o. dowódcy 6. pułku lotniczego we Lwowie, następnie Stanisławowie, Kołomyi i Kutach.