Wyprzenie fizjologiczne Do wyprzenia dochodzi gdy na niezamarzniętą ziemię spadnie gruba warstwa śniegu, której pokrywa utrzymuje się przez okres ok. 1–2 miesięcy. Pod warstwą śniegu panują dodatnie temperatury wobec czego rośliny dość intensywnie oddychają, jednak z powodu braku światła fotosynteza nie zachodzi. Prowadzi to stopniowo do wyczerpywania się substancji pokarmowych, osłabienia, a nawet zamierania roślin z powodu głodu. Osłabione rośliny często są porażane chorobotwórczymi grzybami, a po ustąpieniu pokrywy śnieżnej nie zahartowane na niskie temperatury rośliny są podatne na wymarzanie. Wyprzenie fizjologiczne w czystej postaci występuje w Europie północnej i północno-wschodniej.
Wyprzenie fitopatologiczne Wyprzenie fitopatologiczne spowodowane jest niekorzystnym działaniem toksyn, egzoenzymów i regulatorów wzrostu grzybowego, zmianą oddychania roślin oraz nieprawidłową regulacją systemu korzeniowego. Pierwotną przyczyną tego zjawiska jest nadmierna wilgotność gleby przy dostępie światła i temperaturze 0 °C.