Niektórzy autorzy nie stosują rozróżnienia na ekonograf i typogram, i diagram przedstawiający cztery zjawiska również nazywają typogramem. Typogramy mogą przedstawiać od 3 do 8 zjawisk, jednak te bardziej złożone stają się mniej czytelne.
Forma graficzna typogramu dość sugestywnie pokazuje nie tylko zmienność prezentowanych cech, ale też ich wzajemne relacje, co pozwala na wyznaczanie typów zjawiska (np. rolnictwa). To łatwe określenie typu zjawiska, na który wskazuje zwarta wizualnie figura o zmieniającym się kształcie (typogramy rozciągnięte w pionie prezentują jeden typ rolnictwa, a spłaszczone poziomo – inny), jest główną zaletą typogramu. Dla jeszcze lepszej rozpoznawalności typów zjawiska można podzielić diagram na barwne sektory, ograniczone symetralnymi kątów między osiami.
Należy pamiętać, że w typogramie istotna jest długość poszczególnych osi, a nie powierzchnia poszczególnych sektorów, jak w większości kartodiagramów.