Historia Historia Polskiego Centrum Badań i Certyfikacji sięga 8 listopada 1958. W tym dniu przyjęto uchwałę Rady Ministrów w sprawie oznaczania wyrobów znakiem jakości (). Na mocy tej uchwały 1 stycznia 1959 roku przy Polskim Komitecie Normalizacyjnym została powołana pierwsza w Polsce organizacja zajmująca się problematyką jakości – Biuro Znaku Jakości przekształcone następnie w Centralne Biuro Jakości Wyrobów. Kontynuatorem tych tradycji jest obecne Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A. Kalendarium ilustruje najważniejsze wydarzenia z historii instytucji. W 1965 r. powołany zostaje Centralny Urząd Jakości i Miar (CUJiM). W 1972 r. CUJiM zostaje rozwiązany, a Biuro Znaku Jakości jest od tego momentu podporządkowane ministrowi handlu wewnętrznego. W tym samym czasie Powstaje Polski Komitet Normalizacji i Miar. W 1974 Biuro Znaku Jakości zostaje zmodyfikowane w Centralne Biuro Jakości Wyrobów (CBJW). W roku 1977 CBJW zostaje podporządkowane Polskiemu Komitetowi Miar i Jakości. W 1984 roku Rada Ministrów określa zasady przyznawania producentom prawa do oznaczania wyrobów państwowymi znakami jakości „Q”, „1” oraz znakiem bezpieczeństwa „B”. Zarządzenie ministra finansów zobowiązuje producentów do opłat na rzecz CBJW za przyznawanie znaków. Uznaje się to za początki samodzielności finansowej biura.