Jan Aleksander Bauer (ur. 16 sierpnia 1884 w Wyczółkach k. Siedlec, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major lekarz rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jakuba i Pauliny z domu Han. Studiował medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, absolutorium i tytuł doktora medycyny uzyskał na Uniwersytecie w Moskwie. W latach 1919–1922 był ordynatorem Szpitala Ujazdowskiego, dowódcą kompanii sanitarnej w 1 Brygadzie Jazdy oraz lekarzem w I baonie 1 pułku lotniczego. Po zakończeniu działań wojennych został przeniesiony do rezerwy. Przydział mobilizacyjny 1 Szpital Okręgowy.
W czasie kampanii wrześniowej (zmobilizowany 16 sierpnia 1939) służył w 3 Szpitalu Okręgowym (wg innych źródeł w 2 Szpitalu Okręgowym, jako komendant Szpitala Wojskowego Chełm, przemianowanego na 203 szpital polowy). Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli przez Sowietów i osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w lesie katyńskim i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne.