W 1928 był przydzielony do Wojskowego Sądu Rejonowego Stanisławów na stanowisko oficera sądowego. W czerwcu 1934 został przeniesiony z 48 do 34 pułku piechoty w Białej Podlaskiej. Prawdopodobnie w 1938 został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupy administracyjnej. W marcu 1939 w dalszym ciągu pełnił służbę w 34 pp na stanowisku oficera mobilizacyjnego.
W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i od kwietnia 1940 był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa bez numeru z 1 kwietnia 1940. Między 4 a 7 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne.