Od 1935 był oficerem inspekcyjnym Komendy Głównej.
Po wybuchu II wojny światowej, wraz z komendantem głównym i innymi policjantami po przekroczeniu granicy rumuńskiej został internowany w Târgoviște. Po zwolnieniu, w Slatinie zajmował się edukacją polskich dzieci pozostawionych w Rumunii. W sierpniu 1940 wrócił do Warszawy. W okresie okupacji niemieckiej kierował Centralą Odzieżową dla Policji Polskiej GG i policji ukraińskiej.
Po II wojnie światowej z rekomendacji Zofii Gomułkowej mianowano go komendantem Centrum Wyszkolenia MO w Słupsku (1945–1947). Aresztowany w Warszawie w październiku 1947 i osadzony w areszcie przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Skazany 28 maja 1952 na siedem lat więzienia, w dwa lata później, 2 sierpnia 1954 zwolniony z dalszego odbywania kary ze względu na zły stan zdrowia.
Zmarł 11 września 1954. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 103-4-2).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziale odzyskania Niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) „za zasługi na polu bezpieczeństwa publicznego”. Złoty Krzyż Zasługi (30 grudnia 1924)M.P. z 1925 r. nr 5, poz.