Jako nauczyciel pracował w Brodach, następnie we Lwowie. Brał udział w kursach gimnastycznych Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Pełnił funkcję prezesa gniazda PTG „Sokół” w Brodach. Od 1903 dysponował dyplomem nauczyciela gimnastyki i od tego czasu był nauczycielem w seminarium nauczycielskim we Lwowie. Został absolwentem kursu w wymiarze roku w instytucie gimnastycznym w Sztokholmie, a także 6-tygodniowego kursu gier dla nauczycieli w Naas. Na polskiej myśli pedagogicznej oparł zadania gimnastyki i metodę jej prowadzenia. Był członkiem Związku Strzeleckiego, a także instruktorem i organizatorem baonu Polskich Drużyn Strzeleckich.

Po wybuchu I wojny światowej , w 1914 został zmobilizowany do 35 pp OK. W marcu 1915, po kapitulacji Twierdzy Przemyśl, dostał się do niewoli rosyjskiej, z której uciekł w kwietniu 1918. Powrócił do Lwowa i zgłosił się do oddziałów polskich, w których dosłużył się stopnia kapitana. Podczas obrony Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej był komendantem Odcinka VII, a następnie grupy „Podzamcze”. 22 listopada 1918 został dowódcą I baonu 39 Pułku Piechoty Strzelców Lwowskich.