Od jesieni 1943 roku był dowódcą (w stopniu Wing Commander, odpowiednik podpułkownika) czechosłowackiego 313 Dywizjonu Myśliwskiego.
W związku z organizowaniem lotnictwa czechosłowackiego na terenie ZSRR, w dniu 21 lutego 1944 roku w grupie 20 ochotników udał się do ZSRR, gdzie po przeszkoleniu na samolotach Ła-5, został dowódcą czechosłowackiej 128. samodzielnej eskadry myśliwskiej. W czasie słowackiego powstania narodowego był w 1 Pułku Myśliwskim, w okresie wrzesień – październik 1944 roku walczył na terenie Republiki Słowackiej. W związku z upadkiem powstania, pułk powrócił na lotnisko w Stryju. Do zakończenia wojny brał udział w walkach na południu Polski i na terenie Czechosłowacji.
Po wojnie urlopowany, a następnie w listopadzie 1949 roku zwolniony z wojska. W 1950 został aresztowany przez komunistów i spędził 17 miesięcy w więzieniu w Mírovie. Po wyjściu z więzienia mieszkał na wsi. Formalnie rehabilitowany w 1968. W 2002 roku otrzymał stopień generała porucznika.