zaczął wtedy pracę w kancelarii Rady Miejskiej, porzucił ją jednak wkrótce i zajął się praktyką adwokacką w sądzie miejskim. Z tego okresu wywodzą się jego pierwsze próby badań naukowych nad przeszłością prawa polskiego. Od 1784 roku wykładał (na stanowisku profesora) historię starożytną, język łaciński i prawo cywilne w Szkole Rycerskiej. Od 1787 do 1788 wydawał i redagował czasopismo Polnische Bibliothek, a od 1788 Bibliotekę Warszawską Literatury Zagranicznej i Narodowej. W tym czasie ożenił się z Reginą Graef. Małżeństwo trwało krótko; Regina umarła niedługo później w czasie porodu wraz z dzieckiem.

W 1793 uzyskał na własną prośbę dymisję ze Szkoły Rycerskiej i powróciwszy do Torunia podjął pracę w charakterze prawnika. W latach 1794–1795 występował jako adwokat przy departamencie Prus Zachodnich. W 1796 zajmował stanowisko radcy kryminalnego przy Regencji Prus Południowych. W 1799 był asesorem i radcą opiekuńczym przy Regencji Prus Południowych;