Pisał artykuły do prasy narodowej, objął redakcję dziennika we Włocławku, a w 1922 w Lublinie redakcję „Głosu Lubelskiego”.

W 1923 został mianowany prezesem Delegacji Repatriacyjnej w Warszawie, prezesem Polskiego Komitetu Wykonawczego na Rusi, którym był do kwietnia 1935, gdy został zredukowany jako urzędnik MSZ. Działał w Narodowej Demokracji.

Zmarł 9 sierpnia 1935 w Warszawie w wieku 75 lat. Został pochowany 13 sierpnia 1935 na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 284a-2-16).

Był żonaty, miał córki i synów.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 listopada 1926)M.P. z 1926 r. nr 259, poz. 728 „za zasługi w dziedzinie repatrjacji obywateli polskich”. Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” (Watykan)

Przypisy

Bibliografia

Biogram W. Kulikowskiego autorstwa Stanisława Zielińskiego [w:] Wilhelm Kulikowski (W. Drogomir), Śmierć Żółkiewskiego : noc z 6 na 7 października 1620 roku wyd. II, Warszawa 1938 [dostęp 2023-02-24].

Linki zewnętrzne Publikacje Wilhelma Kulikowskiego w bibliotece Polona