Ze względów rodzinnych, mimo propozycji pozostania na uczelni, powróciła do Kielc i rozpoczęła pracę w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej jako kierownik działu gromadzenia, opracowania i upowszechniania księgozbiorów. W latach 1952–1955 pracowała w Wydziale Zdrowia Urzędu Miasta Kielc jako instruktor średnich szkół medycznych, a następnie w latach 1955–1958 w Wydziale Kultury jako wizytator szkół artystycznych i nauczycielka języka polskiego w Szkole Podstawowej nr 2 w Kielcach (1958-59), Technikum Ekonomicznym nr 2 (1959-62), IV Liceum Ogólnokształcącym im. Hanki Sawickiej (1962-69), I Liceum Ogólnokształcącym im. Stefana Żeromskiego (1969-72).
W latach 1966–1970 była metodykiem nauczania języka polskiego w Okręgowym Ośrodku Metodycznym w Kielcach. W 1968 roku na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego otrzymała stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie dysertacji pt. Twórczość Mieczysława Romanowskiego – poety powstańca (1833-1863), napisanej pod opieką naukową prof. dra hab. Wacława Kubackiego.
W roku 1969 rozpoczęła pracę w Instytucie Filologii Polskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach, gdzie kierowała Zakładem Metodyki Nauczania Języka Polskiego.