WiR wz. 1957 – polski pistolet samopowtarzalny skonstruowany w latach 50. XX wieku. Nie produkowany seryjnie.
Historia Pod koniec lat 50. XX wieku rozpoczęto w Polsce prace nad pistoletem samopowtarzalnym kalibru 9 × 18 mm Makarowa, następcą pistoletu TT.
Jeden z projektów powstał na Wydziale Sprzętu Mechanicznego Politechniki Warszawskiej. W 1957 roku powołano na nim zespół mający skonstruować nowy pistolet. Pracom przewodził prof. Piotr Wilniewczyc.
Największym problemem dla zespołu projektującego nową broń była niedostępność amunicji 9 x 18 mm Makarowa (w ZSRR nadal miała status tajnej). Dlatego nową broń postanowiono zaprojektować na nabój Browninga 9 × 17 mm z możliwością późniejszego przeprojektowania na nabój Makarowa.
Założenia wstępne były gotowe w grudniu 1957 roku. Na tym etapie prac pistolet nosił nazwę Vis-2 (nawiązanie do przedwojennego Vis wz. 35). Używana była także nazwa „pistolet uniwersalny”. Następnym etapem było wykonanie rysunków wykonawczych. Autorem części technologicznej projektu był mgr inż. Stanisław Rojek.
Na początku 1958 roku dokumentacja był gotowa. W tym samym czasie pojawiła się po raz pierwszy nazwa WiR wz. 1957.