W swoich pierwszych pracach zajmował się doświadczeniami okresu łagrowego. Później swoją literacką twórczość związał z Gliwicami i Górnym Śląskiem. Najwyżej cenionym dziełem Bienka jest gliwicka tetralogia: Pierwsza polka, Wrześniowe światło, Czas bez dzwonów oraz Ziemia i ogień. Akcja wspomnianych powieści toczy się w Gliwicach w okresie II wojny światowej, a w losach bohaterów odnaleźć można liczne wątki autobiograficzne.
Był osobą homoseksualną. Zmarł na AIDSDaniel Pietrek, „‘Ich erschreibe mich selbst.‘ (Autor)biografisches Schreiben bei Horst Bienek”, Dresden (Thelem Verlag), 2012, s. 562..
Uważał się za niemieckojęzycznego Ślązaka. Gliwice odwiedził w 1987 r., czterdzieści dwa lata po ich opuszczeniu, przy okazji realizacji filmu biograficznego. Wyraził wtedy opinię, że to Niemcy sami spowodowali utratę Śląska, popierając politykę Adolfa Hitlera.
Ulicę, przy której stoi jego rodzinny dom na gliwickim Zatorzu (niem. Stadtwald), nazwano jego imieniem, a na samym budynku umieszczono pamiątkową tablicę.