Bogusław V (Wielki) (ur. w okr. 1317–1318, zm. między 3 lutego a 24 kwietnia 1374E. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, ss. 308-312.) – książę wołogoski w latach 1326–1365 (wraz z braćmi Warcisławem V i Barnimem IV) i 1365–1368 (wespół z Warcisławem V) z dynastii Gryfitów, po podziale księstwa w 1368 książę słupski; syn Warcisława IV i Elżbiety.
Życie i panowanie Pod rządami opiekuńczymi Był najstarszym synem Warcisława IV księcia wołogoskiego i Elżbiety Piastówny, córki księcia śląskiego Bolka świdnickiego. Gdy jego ojciec Warcisław IV zmarł w 1326, Bogusław został powołany na tron książęcy w wieku lat 8 lub 9. Rządy opiekuńcze do uzyskania przez niego wieku sprawnego przejęła matka ElżbietaE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 308..
Po śmierci jego ojca Meklemburczycy wysunęli roszczenia do Rugii. Młody książę, przy udziale matki, wysłał poselstwo do Duńczyków z prośbą o przyjęcie tych ziem jako lennoZ. Boras, Książęta Pomorza Zachodniego, s. 81, 82.. Nad Rugią wyznaczono kuratora w osobie Burcharda, hrabiego Schwalenberga. Książęta Meklemburgii, nie godząc się z posunięciem księcia wołogoskiego, pozyskali książąt szczecińskich oraz znaczące rody rugijskie do pomocy i zaatakowali księstwo.