Blumenberg i sztuka W swoim studium Paradygmaty dla metaforologii Blumenberg podejmuje również temat literaturoznawczy, a mianowicie rozważa stosunek jaki istnieje między pojęciem prawdopodobieństwa a sztuką. Według filozofa człowiek przypisuje sztuce jej własną prawdę, nie prawdopodobieństwo, gdyż to pojęcie wydaje się zbyt mało podniosłe dla rozważań o sztuce. Blumenberg nawiązuje do antycznej estetyki mówiącej, że przy dziele sztuki powinno się stawiać prawdopodobieństwo nad prawdą, gdyż dzieło sztuki należy rozpatrywać nie w odniesieniu do sprawdzalnych faktów, lecz do samego w sobie pozoru prawdy. Z kolei idąc za Lessingiem, Blumenberg przytacza tezę, że samo naśladowanie natury w tworzeniu sztuki może tyleż osiągnąć co czyste naśladowanie natury w poezji, bowiem zarówno poeta, jak i malarz tworzą chętniej to co niemożliwe, choć prawdopodobne, a nie to co, po prostu możliwe. To prawdopodobieństwo sztuki jest jej siłą przekonywania, z tego powodu jest obojętne, czy przykładowo zdarzenie przedstawione w fabule ma rzeczywiste odzwierciedlenie w faktach.