1 czerwca 1921 pełnił służbę w 1 batalionie zapasowym telegraficznym. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 25. lokatą w korpusie oficerów łączności. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy II batalionu telegraficznego 1 pułku łączności w Zegrzu. 8 kwietnia 1924 został przydzielony do Departamentu VI Ministerstwa Spraw Wojskowych. 28 sierpnia 1924 został przydzielony do 1 pułku łączności. Z dniem 1 października 1924 został wyznaczony na stanowisko dowódcy V batalionu 1 płącz. 1 grudnia 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 6. lokatą w korpusie oficerów łączności. 12 stycznia 1927 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza 1 pułku łączności w Zegrzu. W 1928 pełnił służbę w Departamencie Inżynierii Ministerstwa Spraw Wojskowych. We wrześniu 1930 zastąpił majora Jana Kaczmarka na stanowisku I oficera sztabu w Dowództwie 1 Grupy Łączności w Warszawie. Z dniem 16 listopada 1932 został powołany w charakterze słuchacza na III pięciomiesięczny informacyjny kurs dla oficerów sztabowych łączności przy Ministerstwie Poczt i Telegrafów. W 1934, po likwidacji 1 Grupy Łączności, został wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu.