W 1960 doktoryzował się w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.
Pracował na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska SGGW w Warszawie jako kierownik Zakładu Łąkoznawstwa w Katedrze Torfoznawstwa (1960–1962), kierownik Katedry Przyrodniczych Podstaw Melioracji (1962–1970) i dyrektor Instytutu Przyrodniczych Podstaw Melioracji (1970–1978).
W 1976 uzyskał tytuł profesora nauk rolniczych.
Życie na emeryturze (1979–2017) Na emeryturę przeszedł w 1979, ale jeszcze długo pozostawał aktywny zawodowo. Pisał podręczniki, a nawet wiersze i to w wieku 100 lat, bywał na konferencjach naukowych PAN i spotkaniach organizowanych przez Stowarzyszenie PAX.
Pod koniec życia był najstarszym mieszkańcem Mazowsza. Zmarł 10 lutego 2017 w wieku 105 lat.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1962) Złoty Krzyż Zasługi (1959) Srebrny Krzyż Zasługi (1954) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1977) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Złota Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla SGGW”
Życie prywatne W 1937 ożenił się z Ireną Kaczmarek (1911–2013).